การเชื่อมลวดสแตนเลส: เกรด, ความร้อนที่ใส่ และสิ่งที่ตามมา

ลวดเชื่อมมักถูกกล่าวถึงในฐานะคำถามเสริม สำหรับลวดสแตนเลส มีสามทางเลือกแทน: ระดับคาร์บอนของลวด, ความร้อนที่ใส่ที่รอยต่อ และสิ่งที่เกิดขึ้นกับพื้นผิวหลังจากอาร์คหยุดลง เลือกเกรดให้ถูกต้องและข้ามขั้นตอนสุดท้ายไป รอยเชื่อมก็ยังสามารถเกิดสนิมได้ก่อนส่วนอื่นๆ ของชิ้นงาน

ลวดนี้มีให้ในสภาพอบอ่อนที่ 550-750 N/mm2 หรือในสภาพสปริงเทมเปอร์ ตั้งแต่ 0.15 มม. ถึง 12 มม. ในเกรด 304, 304L และ 316L เกรด L ที่มีคาร์บอนต่ำเป็นเกรดที่ระบุสำหรับงานประกอบที่เชื่อม เพราะคาร์บอนคือสิ่งที่ตกตะกอนที่ขอบเกรนในช่วง 450-850 C

ข้อจำกัดสองประการควรอยู่ในบริบทเดียวกัน สีที่เกิดจากการเชื่อมเป็นออกไซด์ที่ขาดโครเมียมซึ่งต้องถูกกำจัดออกแทนที่จะขัดทับ และเครื่องมือเหล็กคาร์บอนถ่ายโอนเหล็กอิสระไปยังสแตนเลส ซึ่งจะปรากฏเป็นรูพรุนภายในไม่กี่สัปดาห์หลังจากการส่งมอบ

ข้อมูลจำเพาะผลิตภัณฑ์

การเลือกเกรดมาก่อน

ระดับคาร์บอนกำหนดโซนเชื่อม

304 มาตรฐานมีคาร์บอนประมาณ 0.08% เมื่ออยู่ในช่วง 450-850 C ระหว่างการเชื่อม คาร์บอนนั้นจะรวมตัวกับโครเมียมที่ขอบเกรนและทำให้โลหะข้างเคียงขาดโครเมียม 304L และ 316L ที่มีขีดจำกัดสูงสุด 0.03% จะจำกัดการตกตะกอนนี้ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมจึงถูกระบุไว้สำหรับรอยต่อที่ยังคงใช้งานอยู่

316L เมื่อคลอไรด์ตามรอยเชื่อม

การเชื่อมทิ้งพื้นผิวที่มีสีจากความร้อนซึ่งป้องกันได้น้อยกว่าโลหะฐาน ในสภาพแวดล้อมที่มีคลอไรด์ นั่นคือจุดเริ่มต้นของการเกิดรูพรุน 316L ที่มีโมลิบดีนัมให้ขอบเขตที่มากขึ้นสำหรับรอยต่อ และสีที่เกิดจากความร้อนยังคงต้องถูกกำจัดออก

เกรดเฟอร์ริติกเป็นกรณีพิเศษ

430 เชื่อมได้ แต่เกรนจะหยาบขึ้นที่รอยต่อและคุณสมบัติความเหนียวจะลดลง และการใช้งานนานเกินไปใกล้ 475 C จะทำให้เกรดเปราะ ในกรณีที่ชิ้นส่วนที่เชื่อมต้องเป็นเฟอร์ริติก ตำแหน่งรอยต่อและความร้อนที่ใส่ต้องได้รับการออกแบบแทนที่จะคาดเดา

ความร้อนที่ใส่และการออกแบบรอยต่อ

อาร์คสั้น, การเคลื่อนที่เร็ว

บนส่วนลวด หน้าตัดทั้งหมดจะร้อนอย่างรวดเร็ว ดังนั้นเป้าหมายคือการทำให้รอยต่อเสร็จก่อนที่โลหะรอบข้างจะดูดซับความร้อน แอมแปร์ต่ำ, เวลาอาร์คสั้น และตัวระบายความร้อนหลังรอยต่อ ล้วนลดความกว้างของโซนที่ได้รับผลกระทบ

การครอบคลุมก๊าซและสีที่เกิดจากความร้อน

การสูญเสียการป้องกันจะปรากฏเป็นสีเหลืองอ่อนหรือสีน้ำเงินแทนที่จะเป็นข้อบกพร่องที่มองเห็นได้ การครอบคลุมที่ดี และการป้องกันเพิ่มเติมในส่วนที่หนา จะทำให้ชั้นออกไซด์บางพอที่จะพาสซีเวทได้ในภายหลัง

ตำแหน่งของรอยต่อเทียบกับการดัดงอ

รอยเชื่อมในโซนดัดงอเป็นตัวเร่งความเค้นในส่วนที่เหนียวน้อยที่สุดของลวด การย้ายรอยต่อออกนอกรัศมีการดัดงอ หรือการเชื่อมก่อนการขึ้นรูปสุดท้ายเท่าที่เป็นไปได้ จะถูกกว่าการเปลี่ยนเกรด

สิ่งที่ตามมาหลังการเชื่อม

การพาสซีเวชั่นจะคืนสภาพชั้นออกไซด์

การพาสซีเวชั่นจะกำจัดเหล็กอิสระออกจากพื้นผิวและปล่อยให้ชั้นออกไซด์โครเมียมก่อตัวใหม่สม่ำเสมอ นี่คือขั้นตอนที่มักจะแยกชิ้นส่วนที่ทนทานออกจากชิ้นส่วนที่เกิดสนิมในฤดูกาลแรก

การดองเมื่อสีที่เกิดจากความร้อนหนา

การพาสซีเวชั่นจะไม่สามารถกำจัดสีที่เกิดจากความร้อนหนาได้ เนื่องจากชั้นที่ขาดหายไปจะอยู่ใต้ชั้นออกไซด์ การดองหรือน้ำยาดองจะกำจัดออก ตามด้วยการพาสซีเวชั่นเพื่อทำให้เสร็จ

การปนเปื้อนจากเครื่องมือ

แปรง, แคลมป์ และเครื่องมือตัดที่เคยใช้กับเหล็กคาร์บอนมาก่อน จะถ่ายโอนเหล็กอิสระที่ทำให้เกิดรูพรุนในสภาพแวดล้อมที่มีคลอไรด์ การแยกเครื่องมือสแตนเลสเป็นวินัย ไม่ใช่การซื้อ

การใช้งาน

แผงตาข่ายและรั้วกันที่เชื่อม

แผงและรั้วกันเครื่องจักรที่เชื่อมจากลวด 1-4 มม. ซึ่งรอยต่อที่สะอาดและพื้นผิวที่สม่ำเสมอมีความสำคัญเท่ากับความแข็งแรง

ตะกร้าและโครงสำหรับงานเปียก

ตะกร้าสำหรับอาหารและกระบวนการผลิตในเกรด 316L ซึ่งรอยเชื่อมอยู่ภายในสภาพแวดล้อมที่ต้องล้างทำความสะอาดและไม่สามารถเคลือบใหม่ได้

ราวบันได, ตะแกรง และส่วนเติมสถาปัตยกรรม

งานประกอบที่เชื่อมที่มองเห็นได้ซึ่งสีที่เกิดจากความร้อนจะปรากฏให้เห็น ดังนั้นการดองและการพาสซีเวชั่นจึงเป็นส่วนหนึ่งของข้อกำหนดการตกแต่ง

ข้อได้เปรียบของผลิตภัณฑ์

• มีเกรด L ที่มีคาร์บอนต่ำ- 304L และ 316L ที่มีคาร์บอนสูงสุด 0.03% จำกัดการตกตะกอนของคาร์ไบด์โครเมียมที่รอยเชื่อม
• ฐานแรงดึงต่อการสั่งซื้อหนึ่งครั้ง- แถบเทมเปอร์อบอ่อนหรือสปริงเทมเปอร์จะถูกกำหนด ณ ขั้นตอนการสั่งซื้อ ดังนั้นพฤติกรรมการเชื่อมจะไม่เปลี่ยนแปลงระหว่างขด
• พื้นผิวสะอาดเมื่อจัดส่ง- ปราศจากเหล็กฝังและสารตกค้างจากการดึง ดังนั้นการเกิดรูพรุนจะเริ่มที่รอยเชื่อมหากเกิดขึ้นเลย
• ขอบเขตเกรดระบุไว้อย่างชัดเจน- 304 สำหรับงานแห้งและงานทั่วไป, 316L เมื่อคลอไรด์ตามรอยเชื่อม และคำเตือนว่า 430 จะมีเกรนหยาบที่รอยต่อ
• รวมคำแนะนำหลังการเชื่อม- การพาสซีเวชั่นและการดองถูกอธิบายว่าเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการ ไม่ใช่การคาดเดา
• ช่วงขนาดเต็ม- 0.15-12 มม. ดังนั้นลวดตาข่ายและลวดโครงจะถูกเชื่อมตามพื้นฐานเอกสารเดียวกัน

การควบคุมคุณภาพ

เกรดแท่งจะถูกตรวจสอบโดยการตรวจสอบทางเคมีหรือ PMI ก่อนการดึง เส้นผ่านศูนย์กลางจะถูกวัดแบบอินไลน์และที่ปลายขด ความต้านทานแรงดึงและการยืดตัวจะถูกทดสอบต่อความร้อนต่อ ISO 6892-1 และพื้นผิวจะถูกตรวจสอบคราบ, รอยแม่พิมพ์ และการปนเปื้อนของเหล็ก ปริมาณคาร์บอนจะได้รับการยืนยันในรายงานการทดสอบจากโรงงานสำหรับเกรด L

หมายเหตุการเลือกและการสั่งซื้อ

1. ระบุว่าชิ้นส่วนมีการเชื่อมหรือไม่ และรอยต่อยังคงใช้งานอยู่หรือเป็นเพียงความสวยงาม
2. ระบุวิธีการทำความสะอาดหลังการเชื่อม: การพาสซีเวชั่น, การดอง, หรือไม่ทำ
3. ยืนยันเทมเปอร์ เนื่องจากสปริงเทมเปอร์จะเปลี่ยนพฤติกรรมของรอยต่อภายใต้ความร้อน
4. ระบุตำแหน่งรอยต่อเทียบกับการดัดงอ เพื่อให้โซนที่ได้รับผลกระทบจากความร้อนสามารถวางตำแหน่งได้
5. ระบุขนาดและปริมาณต่อปีสำหรับการตรวจสอบความคลาดเคลื่อนและการบรรจุ

ส่งเกรด, เส้นผ่านศูนย์กลาง, กระบวนการเชื่อม และข้อกำหนดหลังการเชื่อมเพื่อยืนยันทางเทคนิคและใบเสนอราคา