หนึ่งขด หนึ่งค่า? การกระจายแรงดึงตามลวดสแตนเลส

แนะนำผลิตภัณฑ์

ลวดสแตนเลสสำหรับสกรูจะถูกซื้อเป็นขด แต่จะวัดเป็นชิ้น ใบรับรองที่ระบุค่าแรงดึงหนึ่งค่าจะอธิบายถึงชิ้นส่วนที่ถูกดึง ไม่ใช่ 300 กก. รอบๆ นั้น ในสายการผลิตหัวเย็น ความแตกต่างจะปรากฏเป็นความสูงของหัวที่กระจายออกไป หัวที่ผิดปกติ และ 50 กก. สุดท้ายที่ทำงานแตกต่างจากชิ้นแรก

หน้านี้จะอธิบายว่าความแปรปรวนภายในขดมาจากไหน วิธีการสุ่มตัวอย่างขดเพื่อให้ครอบคลุมส่วนท้าย และวิธีการเขียนขีดจำกัดการกระจายในการซื้อ มันใช้ได้กับลวด 201, 302, 304, 316 และ 304Cu ตั้งแต่ 0.15 มม. ถึง 12 มม.

ขดลวดคือบันทึกกระบวนการ

ขดลวดแต่ละขดบันทึกประวัติการรีดของตัวเอง เมตรแรกผ่านแม่พิมพ์ที่ยังใหม่ เมตรสุดท้ายผ่านแม่พิมพ์เดียวกันหลังจากสึกหรอไปหลายตัน เส้นลวดเดียวกันจะอยู่ในตำแหน่งที่แตกต่างกันในเตาอบอบอ่อน ขึ้นอยู่กับตำแหน่งบนแกนม้วน และแรงดึงที่รับจะเปลี่ยนแปลงไปเมื่อขดลวดก่อตัวขึ้น

ผลกระทบเหล่านี้ไม่ใช่ข้อบกพร่อง แต่เป็นความชันปกติของกระบวนการต่อเนื่อง และการกระจายที่เกิดขึ้นเป็นเหตุผลว่าทำไมตัวอย่างเดียวจึงไม่สามารถเป็นตัวแทนของขดลวดได้

ที่มาของการกระจาย

การสึกหรอของแม่พิมพ์ตลอดการผลิต

แม่พิมพ์ที่รีดไปหลายตันจะมีช่องและพื้นผิวที่อุ่นขึ้นเล็กน้อย ลวดที่รีดในช่วงท้ายของการผลิตจะมีขนาดใหญ่ขึ้นเล็กน้อยและอ่อนนุ่มขึ้นเล็กน้อยกว่าลวดที่รีดในช่วงต้น การเปลี่ยนแปลงต่อเมตรมีค่าน้อย แต่จะสะสมไปทั่วทั้งขดลวด

ตำแหน่งในโหลดอบอ่อน

สำหรับสภาวะที่อบอ่อนหรืออ่อนตัว ส่วนนอกและส่วนในของโหลดเตาอบจะได้รับอัตราการให้ความร้อนและระบายความร้อนที่แตกต่างกัน ขดลวดที่ขอบของโหลดและขดลวดที่ตรงกลางสามารถออกจากเตาอบด้วยโครงสร้างที่แตกต่างกัน แม้ว่าเครื่องบันทึกจะแสดงจุดตั้งค่าเดียวก็ตาม สิ่งนี้ทำให้เกิดการกระจายระหว่างขดลวดมากกว่าการกระจายภายในขดลวด และนี่คือเหตุผลว่าทำไมขดลวดสองขดที่มีเกรดเดียวกันจึงสามารถขึ้นรูปได้แตกต่างกัน

แรงดึงที่รับ

ลวดที่พันภายใต้แรงดึงที่เพิ่มขึ้นจะเก็บความเค้นตกค้างไว้ในชั้นนอกมากขึ้น ความเค้นนั้นไม่เปลี่ยนแปลงแรงดึงโดยตรง แต่จะเปลี่ยนแปลงวิธีการทำงานของลวดเมื่อจ่ายออก และวิธีการที่สถานีขึ้นรูปแรกมองเห็น

การกระจายปกติเป็นอย่างไร

ข้อกำหนดที่ใช้งานได้จริงจะระบุสองขีดจำกัด ตกลงกันตามเกรดและเส้นผ่านศูนย์กลาง:

• ภายในขดลวด:แรงดึงสูงสุดและต่ำสุดจากหัว กลาง และท้ายควรอยู่ในช่วงเดียวกัน เช่น 60 MPa.
• ระหว่างขดลวดในล็อตเดียวกัน:ช่วงที่กว้างกว่า เช่น 100 MPa เนื่องจากยังรวมถึงผลกระทบจากตำแหน่งการอบอ่อนด้วย

ตัวเลขเหล่านี้เป็นการเลือกข้อกำหนด ไม่ใช่คุณสมบัติของเกรด สิ่งสำคัญคือต้องเขียนขีดจำกัดลงไป และแผนการสุ่มตัวอย่างสามารถตรวจจับการละเมิดได้ ตัวอย่างกลางขดลวดหนึ่งชิ้นไม่สามารถทำได้

การสุ่มตัวอย่างที่ครอบคลุมส่วนท้าย

ใช้สามตัวอย่าง: เมตรแรกหลังจากจ่ายออก หนึ่งชิ้นจากกลางขดลวด และหนึ่งชิ้นจากเมตรสุดท้าย ทดสอบที่ความยาวเกจเดียวกันและอัตราเดียวกัน และรายงานทั้งสามชิ้นแทนค่าเฉลี่ย

ตัวอย่างส่วนท้ายมีความสำคัญที่สุดสำหรับการขึ้นรูป เป็นลวดที่วิ่งสุดท้ายในกะยาว มักจะอยู่ที่ส่วนท้ายของการผลิตแม่พิมพ์ เมื่อผู้ปฏิบัติงานมีโอกาสน้อยที่สุดที่จะหยุดเครื่องจักร

สิ่งที่สายการผลิตหัวเห็น

การขึ้นรูปหัวเย็นเป็นกระบวนการปริมาตร: ปริมาตรของแท่งถูกกำหนดโดยเส้นผ่านศูนย์กลางลวดและความยาวที่ตัด และความสูงของหัวตามปริมาตรนั้น ลวดที่อ่อนนุ่มเล็กน้อยที่ส่วนท้ายจะตัดด้วยหน้าตัดที่แตกต่างกันและขึ้นรูปด้วยแรงที่ต่ำกว่า หัวไม่จำเป็นต้องอยู่นอกค่าเผื่อ แต่การกระจายจะเพิ่มขึ้น และการปรับที่ตั้งค่าจุดเริ่มต้นของขดลวดจะไม่ถูกต้องอีกต่อไปเมื่อถึงส่วนท้าย

การรีดเกลียวเพิ่มความไวที่สอง ส่วนท้ายที่อ่อนนุ่มจะเติมรูปแบบเกลียวได้ง่ายขึ้น และอาจทำให้เกิดรอยพับที่ยอดบนการตั้งค่าแม่พิมพ์ที่ถูกต้องสำหรับส่วนหัวของขดลวด

ข้อกำหนด

ค่าต่างๆ เป็นค่าทั่วไปสำหรับเกรด และจะได้รับการยืนยันตามคำสั่งซื้อเทียบกับข้อกำหนดการซื้อที่ตกลงกัน

ลวดนี้ใช้ที่ไหน

• สกรู, สลักเกลียว และสกรูเกลียวปล่อยที่ขึ้นรูปบนเครื่องขึ้นรูปความเร็วสูง
• หมุดย้ำและตัวยึดขึ้นรูปเย็นที่มีความสูงหัวสั้นและทำซ้ำได้
• ชิ้นส่วนรีดเกลียวที่การเติมยอดต้องคงที่ตลอดทั้งขดลวด
• ชิ้นส่วนขึ้นรูปด้วยลวดและชิ้นส่วนขึ้นรูปขนาดเล็กที่ผลิตจากขดลวดหนึ่งขดต่อกะ

ข้อดีของผลิตภัณฑ์

• เป้าหมายแรงดึงเดียวต่อเส้นผ่านศูนย์กลาง ไม่ใช่ต่อคำสั่งซื้อแต่ละขนาดจะถูกรีดตามเป้าหมายของตัวเอง ดังนั้นขดลวดขนาดเล็กและขดลวดขนาดใหญ่จึงไม่ใช้ช่วงเดียวกัน
• รายงานการสุ่มตัวอย่างสามจุดค่าหัว กลาง และท้ายจะถูกบันทึกเทียบกับหมายเลขขดลวด ดังนั้นการเบี่ยงเบนจะมองเห็นได้ก่อนที่ลวดจะถึงเครื่องขึ้นรูป
• ลำดับแม่พิมพ์ตรวจสอบโดยปริมาณการผลิตแม่พิมพ์จะถูกเปลี่ยนตามตารางปริมาณการผลิต แทนที่จะเปลี่ยนเมื่อชำรุด ซึ่งทำให้การเบี่ยงเบนขนาดในช่วงท้ายยังคงอยู่ในช่วงค่าเผื่อ
• โหลดอบอ่อนทำแผนที่ตามตำแหน่งขดลวดจากขอบและตรงกลางของโหลดจะถูกระบุ ดังนั้นจึงสามารถแยกส่วนที่ผิดปกติทางโครงสร้างออกจากชิ้นส่วนที่สำคัญได้
• ไม่มีรอยเชื่อมชนในขดลวดขดลวดแต่ละขดมีความยาวต่อเนื่องหนึ่งเส้น ดังนั้นตัวอย่างส่วนท้ายและลวดที่ใช้จริงจึงมาจากหน่วยเดียวกัน
• การเลือกเกรดเปิดกว้าง201 สำหรับสกรูแห้ง โหลดต่ำ; 302 และ 304 สำหรับตัวยึดทั่วไป; 316 สำหรับการสัมผัสคลอไรด์; 304Cu สำหรับการขึ้นรูปที่รุนแรง

วิธีเขียนข้อกำหนด

ห้าบรรทัดครอบคลุมข้อกำหนด:

• เกรดและมาตรฐาน: 201, 302, 304, 316 หรือ 304Cu ตามเกรด ASTM หรือ EN ที่ตกลงกัน
• เส้นผ่านศูนย์กลางและช่วงค่าเผื่อสำหรับแต่ละขนาดที่สั่งซื้อ
• ช่วงแรงดึงสำหรับเส้นผ่านศูนย์กลางนั้น ไม่ใช่ช่วงเดียวสำหรับทุกขนาด
• ขีดจำกัดการกระจายภายในขดลวดและระหว่างขดลวด พร้อมแผนการสุ่มตัวอย่างที่ระบุ
• การรายงาน: ผลลัพธ์สามรายการต่อขดลวด ไม่ใช่ค่าเฉลี่ย

คำถามที่พบบ่อย

ขดลวดหนึ่งขดสามารถแตกต่างกันมากพอที่จะส่งผลต่อการขึ้นรูปได้หรือไม่?

ใช่ เมื่อชิ้นส่วนมีขนาดเล็กและค่าเผื่อมีความเข้มงวด สกรูที่มีหัวสั้นมีพื้นที่น้อยสำหรับการกระจายปริมาตร ดังนั้นความแตกต่างของแรงดึงที่ปลายด้านที่อ่อนของขดลวดจะแสดงออกมาเป็นการกระจายความสูงของหัว แทนที่จะเป็นขดลวดที่ถูกปฏิเสธ

ข้อกำหนดควรใช้ค่าเฉลี่ยหรือค่าสุดขั้ว?

ค่าสุดขั้ว ค่าเฉลี่ยสามารถซ่อนส่วนท้ายที่อ่อนนุ่มได้ ขีดจำกัดของค่าสูงสุดและต่ำสุดคือสิ่งที่สายการผลิตหัวประสบจริง

การกระจายที่เข้มงวดกว่ามีค่าใช้จ่ายสูงกว่าหรือไม่?

มันเปลี่ยนกระบวนการ: ความเร็วในการตกแต่งที่ช้าลง การเปลี่ยนแม่พิมพ์บ่อยขึ้น และการคัดแยกโหลดอบอ่อนมากขึ้น นั่นคือเหตุผลที่ขีดจำกัดควรกำหนดจากชิ้นส่วน ไม่ใช่จากตัวเลขเริ่มต้นที่คัดลอกระหว่างเกรด